اخلاقیات داشتن حیوان خانگی، بیرون از خانه

«حیوان خانگی»

پیش از ظهر

ما حیوان خانگی نمی‌تونیم داشته باشیم چون همسر محترم تاکید کرده در صورت ورود گربه و سگ به خانه، از در دیگه خارج میشه و دیگه برنمی‌گرده! بقیه حیوانات خانگی رو هم من خیلی قبول ندارم چون خنگن. پس در مورد حیوانات خانگی دیگران و مشاهدات عجیبی که این چند وقت در ایران داشتم براتون می‌نویسم.

من خیلی برام مهم بود که بجه‌هام رو دوستدار حیوانات بزرگ کنم. برای همین از اول در همون محل اقامتمون در خارج، هر وقت تو خیابون سگ یا گربه یا سنجاب یا سایر حیوانات اهلی و غیراهلی دیدیم فرزندم رو آزاد گذاشتم که بره بهشون نزدیک بشه و بازی کنه و دست بزنه. اصولا هم در مورد حیوانات اهلی به خصوص خارج همه کلی هم استقبال می‌کنند. ایران هم همین بود تا این اواخر.

توی چند ماه اخیر ولی یک برخورد مشابه رو توی  مکان‌های مختلف و از آدم‌های مختلف دیدم که تکرارش برام عجیبه. حادثه این طور شروع میشه که ما یه سگ گوگوری مگوری می‌بینیم و میریم سمتش. دخترم که میره طرف سگ، صاحبش هشدار میده که بچه‌ها رو گاز می‌گیره‌ها! یه مورد حتی گفت مسوولیتش با خودتون. یکی گفت این از بجه می‌ترسه و قس علی هذا. حالا ما سگ نداریم ولی دیدیم که دست مردم! از قدیم و ندیم شنیدیم که این حیوونکی‌ها قشنگ فرق بچه و آدم‌بزرگ رو می‌فهمند و حتی از بچه‌ها محافظت می‌کنند.  این چه طوریه که یهویی سگ‌های مملکت ما جهش پیدا کردند و به طور اختصاصی بچه گاز می‌گیرند؟ بی‌شعوری از سگ مورد نظره یا از صاحب سگ؟

یه فرضیه دیگه هم البته هست که بی‌شعوری مربوطه از بچه‌های قبلی بوده که چنان بلایی سر سگ بیچاره یا اعصاب صاحبش آوردن که این جمله سگم بچه گاز می‌گیره همه‌گیر شده. با مشاهداتی که من از بچه‌ها در سطح شهر دارم، این یکی گزینه هم پر بیراه نیست. ولی صاحب محترم سگ خانگی، اینو بدون که اگه سگت این‌قدر تربیت نشده است که بچه گاز می‌گیره، بیخود می‌کنی میاریش سطح شهر. اول برو اخلاق خودت و سگت رو درست کن. اگر هم الکی میگی و نگران ریختن طلاهای سگت هستی که من حرفی ندارم، خدا شفات بده!

2 نظر برای “اخلاقیات داشتن حیوان خانگی، بیرون از خانه

  1. حیوانات خانگی برای اکثر آدمهایی که از اونها مراقبت میکنند حکم فرزندشون رو داره و خیلیها دوست ندارند مرتب ملت با بچه‌شون ور برن. مخصوصاً بچه‌های کوچیک که زیاد با لطافت برخورد نمیکنن. از طرفی حیوانات هم مثل انسانها اخلاقهای متفاوتی دارند و همه خیلی معاشرتی نیستند. مثل این میمونه که یک آدمی که اهل معاشرت بخصوص با بچه‌ها نیست یک بچه‌ای بیاد باهاش بازی کنه. خوشش نمیاد. دوست نداره. بهتره احترام بگذاریم. کسی که سگش رو آورده بچرخونه و هوا بخوره لزوماً قرار نیست اجازه بده بچه‌ها یا بزرگترها با سگش بازی کنند. حتی بچه‌ی انسان هم ممکنه خوشش نیاد هرکس بوسش کنه، گوگولی مگولیش کنه یا باهاش بازی کنه.

    لایک

  2. بعضی از نژادهای سگ اینطوری هستند که به بچه ها حمله میکنن. در چند سال اخیر چند مورد حادثه دلخراش در استرالیا اتفاق افتاد.
    سگ یکی از همکارها هم اینطوریه. درستش اینه که اگر بخواهید سگ کسی رو نوازش کنید اول از صاحبش بپرسید که اوکی هست نازش کنم؟

    لایک

دیدگاه‌ها بسته شده‌اند.