یک سال و یک روز

«به مناسبت یک ساله شدن وبلاگ»

اختتامیه

این آخرین پست، از سری نوشته‌های سالنامه‌ست. ما از چند ساعت دیگه با یه موضوع دیگه به روال عادی و همیشگی وبلاگمون برمی‌گردیم. ویدئوی زیر فقط یه سپاسگزاری ساده و فشردن دست تمام دوستانیه که به عنوان زن رقصنده برای این وبلاگ قلم زدن. دوستانی که بعضی از اونها موندگار شدن، بعضی رفتن، بعضی هم در مرخصی موقتی به سر می‌برن.

از بودن میون شما خوشحالیم.