برای یک سالگی وبلاگ آرامگاه زنان رقصنده

«به مناسبت یک ساله شدن وبلاگ»

سیدمصطفی رضیئی

مدت‌هاست به این نتیجه رسیدم که در دنیایی ایده‌آلی زندگی نمی‌کنیم. درگیر قضاوت‌هایمان هستیم و به‌خاطر اختلاف‌هایمان به گِل نشسته‌ایم. وسط تمامی این‌ها، آدمی تکیه‌گاه‌های کمی پیدا می‌کند تا یک نفس عمیق بکشد. وبلاگ «آرامگاه زنان رقصنده» یک فضای کوچک و صمیمی درست کرده است تا بشود در کمال امنیت، چند لحظه مکث کرد و نفسی تازه کرد.

ممنون از نوشی و ممنون از تمام چهره‌های ورای وبلاگ که زحمت می‌کشند تا این نوشته‌ها به دست ما برسد. تجربه‌ها تقسیم بشود و راه گفتگویی دوستانه در موضوع مهم‌ترین سوژه‌های زندگانی بازتر بشود. ممنون از همگی و حسابی خسته نباشید و کامروا ادامه بدهید.